Evcil aşklarımın yosunlarıyla sildim göz yaşlarımı
ki onlar umutsuz akşamlarımın yoldaşıydı
Vedalaştım vuslatta görüşmek dileğiyle
vuslatı bekleyemedi çoğu
Kelebeğin kanadı taşıdı onları bana
Çaresiz kabul ettim
Masumluğuna aldandım belkide
Kaldığı yerden başlayamayacak kadar yavan
gittiği yeri yadırgayacak kadar umutsuz olmasına aldırmadan
Kalan giden bir oldu sonunda gidene
saygım arttı
Hiç yorum yok :
Yorum Gönder