Plasebo Etkili Sevgiler

Sevgi neydi? Sevgi iyilikti, dostluktu, sevgi emekti..

Durursam bir daha kurtulamam..

Ziyanı yok, gülüşü yeter bize..

Yüreğim kaydıysa günah mı?..

Çamura saplansam yardıma gelir misin?..

Elini tuttum sıcacıktı, yüreği elindeymiş gibi..

Elinden tutuversem benimle gelir mi?

Seninim işte, alıp götürsene beni..

Elveda asya, elveda selvi boylum al yazmalım, elveda..

Bitmemiş türküm benim..

Bu sözlerle sonlanan "Selvi Boylum Al Yazmalım" filmini defalarca izlemişimdir. İlk izlediğimde çocuk olduğumdan olsa gerek İlyas'ı(Kadir İnanır)yerine Cemşid'i(Ahmet Mekin) tercih eden Asya'yı(Türkan Şoray) anlayamamıştım. Sözlerin ve yaşananların ağırlığını ilerleyen yaşlarımda öğrendim. Tatbiki uygulamalı deneyimler tecrübeyle sabitlenince İlyas'ın verdiği acıyı Cemşid'le dolduran Asya'yı da, anladım. Yaraya ilaç yerine insan basmak çoğu zaman acılı olsa da şaşan yolu ve acıyı dindirmeye yarıyor. Belki de acılı zamanlara merhem olsun diye tanrının hediyesi olan insanlar, sevgileriyle ruh da plasebo etkisi yatıyor. 

Aynı adamı her seferinde ilk gün heyecanıyla karşılamak ve başka bir yıkımla bitirmek sevgiyi. Arifesinde teselli için merci ararken her şeye sarılabiliyor insan. Böyle anlarda yaşam her zaman adil davranmıyor tabi. Gidenin acısını artacak sevgiler ruh da derin yaralar açıyor. Sükûnet bu noktada en büyük teselli. Belki bazı aşklar yaşamak için sonsuzu bekler.